ابو القاسم سلطانى
277
دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )
موارد مصرف : دانه ضد قارچ مىباشد و به صورت لوسيون ، پودر ، مرهم در عفونتهاى پوستى مانند كچلى ، اكزما ، جرب ، التهاب مهبل و وجود تريكومونا واژيناليس در واژن مورد مصرف درمانى قرار دارد . از ميوه آن بهعنوان تقويت باه در مردان و در زنان نازا استفاده مىشود . احتياط : درمان با تجويز پزشك Code - 1643 كبر هندى Coccinia indica Wight Arn . گياهى است از خانواده Cucurbitaceae كه بومى هند مىباشد و در بنگال و قسمت اعظم از هند رويش دارد به سانسكريت Vimbhoshta , Vimbaja به هندى Kanduriki - bel و به اردو كبر ناميده شده است . قسمت قابل مصرف : ريشه ، برگ ، پوست و ميوه مىباشد . تركيبات شيميائى : گياه داراى يك آلكالوئيد ، هورمون ، Clucokenin با اثر پائينآورنده قند خون و ادرار ، رزين محلول در الكل آميليك ، انزيم ، نشاسته ، قند ، صمغ ، مواد چرب و اسيدهاى آلى مىباشد . خواص درمانى : آنتى ديابتيك ، تببر ، خلطآور ، ضدعفونىكننده . موارد مصرف : از افشره بدست آمده از ريشه غدهاى ، سرشاخه و برگها در ديابت مليتوس ، بزرگى غدد ، بيماريهاى پوستى نظير Pityriasis و از برگ در جراحتها و بثورات جلدى مانند آبله ، نيش حشرات و به شكل تنتور در سوزاك استفاده درمانى به عمل مىآيد . از جوشانده برگ و سرشاخهها در برونشيت و بهعنوان خلطآور مصرف درمانى به عمل مىآيد . ميوه نارس سبزرنگ و تلخمزه و جويدن آن را در زخمهاى دهان و زبان سودمند مىدانند . ميوه پس از رسيدن شيرينمزه شده و بزرگسالان از آن در تغذيه استفاده مىنمايند ولى مصرف آن براى كودكان زيانآور مىباشد . Code - 1644 كينوى ژامائيك Coccoloba uvifera L . ( Ext . ) كينو به شيره خشك شده قرمز رنگ گياهانى گفته مىشود كه اثر قابض دارند از آن جملهاند كينو بوتانى بى كه از اكاليپتوس رزينيف را به دست مىآيد ، كينومالابر ، كينوى هند يا صمغ چينى كه از Pterocarpus